Nieuwe blik op Peest B

Onze teleurstelling was groot toen we vernamen dat we tot de zomer niet meer op de akker zouden kunnen vanwege de ingezaaide winterrogge. Door regenval en slechte afwatering was het zaaigoed op het laagste punt van de akker gaan rotten. De boer besloot het stuk te ploegen en opnieuw in te zaaien. Het geploegde stuk viel grotendeels samen met concentratie B. Ons geluk. Ook geluk dat Henk opmerkte dat het stuk land geploegd was. De boer gaf ons een beperkte tijdspanne om te zoeken, waar we gretig gebruik van maakten.

We stelden snel een groepje zoekers samen: naast Henk, Pierre en Gijsbert. Henk had een nieuwe lens in zijn oog gekregen, wat hem een geen windeieren heeft gelegd deze dag. Het was een rustige dag met weinig wind, een wolkendek waar het zonnetje soms wat doorheen scheen. De akker was het weekend nog geëgd. Er was in de tussentijd weinig regen gevallen, zodat de akker iets stoffig was en het zicht dus navenant minder goed. De boer had een drainagegeul gegraven, waardoor het deel van de akker eindelijk eens goed beloopbaar was.

Henk in de diepe drainagegreppel. Hier kwamen overigens geen vondsten uit.

Henk had die vrijdag al een afslag, een incerto en een mogelijke klingkern opgeraapt. Over die laatste bestaat geen zekerheid omdat een deel ontbreekt.

Na een praatje met de vader van de boer gingen we van start. Na 10 minuten werden de eerste vondsten gemeld door Pierre: een afslagje en een schaaffragment, maar beiden later als onzekere stukken aangemerkt. Duidelijker was de grote klingvormige afslag die Henk opraapte. Vrijwel direct hierna was het de beurt aan Gijsbert met een afslagfragment en bij het inmeten raapte Henk een grote afslag op. Onze dag kon al niet meer stuk, maar het feest was nog niet voorbij. Hierna volgden nog een kern en drie afslagen voor de greppel. Hierachter begon Henk snel met een mooie kern. Bijzonder was een proximaal klingfragment van Pierre dat waarschijnlijk een rugmes is. Ook Gijsbert raapte nog een kerntje op.

Weer terug bij het voorste gedeelte raapte Pierre en Henk beiden nog een afslag op.

Tegen tweeën kwam de boer met zijn machine om het land klaar te maken voor het zaaien.

Een topdag met een grote opbrengst: 9 afslagen, 3 kernen en een rugmes. Met daarbij nog een aantal onzekere stukken.

Ha Havelte!

Naar aanleiding van de vondst van een vuistbijl door de 12 jarige Tim eerder dit jaar op het Holtingerzand bij Havelte, besloten we deze plek aan nader onderzoek te onderwerpen. Met een groep van maar liefst 25 man/vrouw gingen we op pad. Daarbij waren er een verslaggever van het DvhN en een journalist van RTVDrenthe. De zoektocht werd ingeleid door Wim van der Wijk, kenner van het gebied.

Het was fris koud met een straffe zuiden wind, onder een loodgrijs wolkendek. De zichtbaarheid werd gehinderd doordat niet veel eerder het terrein volledig plat gereden was.

De verwachtingen waren niet hoog; het komt vaker voor dat een vuistbijl een solitaire vondst is, zonder andere stukken. Maar deze aanname werd al na tien stappen gelogenstraft door de vondst van een mooie afslag door Henk, vlakbij de locatie van de vuistbijl.

Enige consternatie na de eerste vondst.

Was er bij de eerste afslag nog een soort van voorbehoud, de tweede werd door Maarten gevonden. Het was nu toch wel zeker dat de vuistbijl geen solitaire vondst was, maar onderdeel was van een langer verblijf van Neanderthalers op de plek.

Lunchen in een boom: sommige genen worden niet uitgemendeld.

Henk leverde nog een aanvullend bewijs met de vondst van een derde afslag: een nieuwe kampement. Wat een mooie dag.

Daarbij werden circa 25 afslagen uit latere perioden opgeraapt, waarschijnlijk uit het Mesolithicum en Neolithicum.

Wordt vervolgd.