Tagarchief: Afslag

Beet in Baars

Het stond al tijden op ons programma: nog eens een poging wagen in Baars (Overijssel). In het verleden was daar ooit een klingkern gevonden door de heer Jonker. Een eerdere zoektocht met studenten had niets opgeleverd; maar dat werd misschien mede veroorzaakt door de zeer modderige staat van het akkerland.

Nu waren de condities beduidend beter. Er was een weinig regen gevallen. De akker was droog. De maïs kwam net boven de grond, wat de looppaden verduidelijkte. Het weer was aangenaam en half bewolkt. Tony van Piet had gezorgd voor koffie met koek. Aan de randvoorwaarden lag het dus absoluut niet. Nu moesten de akker zijn geheimen nog prijs geven.

Zoeken op gepaste afstand in Baars, wegens de corona pandemie.

We vonden veel, erg veel zelfs: bronstijd, neolithicum, met o.a. een klein kerntje in de vorm van een vuistbijl. Maar waar bleef het Midden Paleolithische spul? Sommige stukjes glommen wat meer, andere wat minder. Maar was het Midden Paleolithisch?

Midden Paleolithisch afslag.

Twee afslagen verdienden toch nadere bestudering en werden thuis goed tegen het licht gehouden. Zowaar zat er één stukje bij met windlak en putjes: raak! Daarnaast leek dat stuk nog bewerkingen uit de Bronstijd of het Neolithicum te vertonen.

Naast deze vondst werd een zak met jonger spul mee naar huis genomen door Zwaan, voor de collectie van de WAS.

Dit resultaat nodigt uit voor vervolgonderzoek.

Koekoek

Het is inmiddels een kleine traditie dat zoekers uit het noorden van het land eenmaal per jaar de zoekers in Twente bijstaan in hun onderzoek naar de vindplaats te Mander. Het is een prachtige plek, voor een noorderling voelt het bijna als ‘buitenland’. Op de achtergrond een keur aan vogels, en wat minder op de achtergrond maar wel onzichtbaar een koekoek. Zouden de artefacten zich wel laten zien?

Wat betreft het weer hadden we weinig te klagen met een zonovergoten dag. De droogte en de het feit dat de akker deels omgewerkt was voor het inzaaien van de maïs maakte de zichtbaarheid niet heel goed.

Zoeken te Mander op een uitgedroogde akker.

Het materiaal in Mander is wat gefragmenteerder dan wat we in Peest gewend zijn. Dat geeft een extra uitdaging in het herkennen van de stukken. Door de afwezigheid van Marcel, onze MP-specialist, hadden we een veel rijkere oogst dan we gehad zouden hebben als hij er wel bij was geweest. Zo meenden we een schaaf gevonden te hebben, maar die werd uiteindelijk toch afgekeurd. Voor niets geposeerd voor de foto!

Een eerste schifting in de vondsten werd al bij de lunch gemaakt. De helft viel hier al af.

Toch mochten we niet ontevreden zijn: een aantal afslagen en een kernfragment. Bij een eerdere zoektocht die week was er al een prachtige transversale schaaf opgeraapt.

Veegronde

Na enige regen in de voorafgaande week, begon het bij Marcel toch te kriebelen om weer op pad te gaan in Peest. De vorige keer was door gebrek aan neerslag de zichtbaarheid beroerd. Een appje aan de boer leverde zowaar een positieve reactie op: we mochten met een paar man het veld op; de akker was al ingezaaid met maïs.

Gedrieën trokken we erop uit. Het was half bewolkt en de akker was redelijk afgespoeld: goede condities om er een mooie dag van te maken.

Al redelijk snel raapte Henk in concentratie B een afslag op.

De afslag van Henk wordt ingemeten.

Hierna volgden nog twee afslagen. Één ervan was verbrand. Dat is toch wel bijzonder. De vraag blijft dan altijd of de verbranding uit het Paleolithicum stamt, of van recenter datum is.

Na concentratie B, zijn we via concentratie C naar concentratie A gelopen. Het is toch steeds weer opmerkelijk dat langs de verre zijde, waar in het begin van de survey-campagne toch veel stukken zijn opgeraapt, daar nu al jaren niets meer gevonden wordt.

Concentratie A leverde tot onze grote verrassing een groot fragment van een vuistbijl op en een afslagje. Dat afslagje had zich vermomd als een Mesolithisch exemplaar, en werd daarom niet ingemeten. Bij thuiskomst bleek het echter toch om een Midden Paleolithisch exemplaar te gaan. Kan gebeuren.

Henk raapte tot ieders verrassing een groot fragment van een vuistbijl op.

Al met al konden we de akker met een zeer tevreden gevoel achterlaten voor de zoekstop tot het najaar.