Tag archieven: Kern

Nieuws

Nieuwe blik op Peest B

Onze teleurstelling was groot toen we vernamen dat we tot de zomer niet meer op de akker zouden kunnen vanwege de ingezaaide winterrogge. Door regenval en slechte afwatering was het zaaigoed op het laagste punt van de akker gaan rotten. De boer besloot het stuk te ploegen en opnieuw in te zaaien. Het geploegde stuk viel grotendeels samen met concentratie B. Ons geluk. Ook geluk dat Henk opmerkte dat het stuk land geploegd was. De boer gaf ons een beperkte tijdspanne om te zoeken, waar we gretig gebruik van maakten.

We stelden snel een groepje zoekers samen: naast Henk, Pierre en Gijsbert. Het was een rustige dag met weinig wind, een wolkendek waar het zonnetje soms wat doorheen scheen. De akker was het weekend nog bewerkt met een cultivator. Er was in de tussentijd weinig regen gevallen, zodat de akker iets stoffig was en het zicht dus navenant minder goed. De boer had een drainagegeul gegraven, waardoor het deel van de akker eindelijk eens goed beloopbaar was.

Henk in de diepe drainagegreppel. Hier kwamen overigens geen vondsten uit.

Henk had die vrijdag al twee afslagen en een mogelijke klingkern opgeraapt. Over die laatste bestaat geen zekerheid omdat een deel ontbreekt.

Na een praatje met de vader van de boer gingen we van start. Na 10 minuten werden de eerste vondsten gemeld door Pierre: een afslagje en een schaaffragment, maar beiden later als onzekere stukken aangemerkt. Duidelijker was de grote klingvormige afslag die Henk opraapte. Vrijwel direct hierna was het de beurt aan Gijsbert met een afslagfragment en bij het inmeten raapte Henk een grote afslag op. Onze dag kon al niet meer stuk, maar het feest was nog niet voorbij. Hierna volgden nog een kern en drie afslagen voor de greppel. Hierachter begon Henk snel met een mooie kern. Bijzonder was een proximaal klingfragment van Pierre dat waarschijnlijk een rugmes is. Ook Gijsbert raapte nog een kerntje op.

Weer terug bij het voorste gedeelte raapte Pierre en Henk beiden nog een afslag op.

Tegen tweeën kwam de boer met zijn machine om het land klaar te maken voor het zaaien.

Een topdag met een grote opbrengst: 9 afslagen, 3 kernen en een rugmes. Met daarbij nog een aantal onzekere stukken.

Vondsten

Piep zei de muis…

Deze grijze zaterdag in november waren we met maar liefst 10 man/vrouw: Marcel, Henk, Gijsbert, Marianne, Johan met aanhang, 2x Maarten, Teun en Anne. Lag er een rijke oogst in het verschiet? De temperatuur was mild en er was weinig wind. De akker lag nog vol met aardappelloof en blaadjes, maar het was te doen. Aan de straatkant was de boer bezig met ploegen. Hmmm.

Uitleg aan minder ervaren zoekers draagt bij aan de verspreiding van kennis over Neanderthaler werktuigen.

Goed geluimd gingen we op pad naar het einde van de akker. Daar wachtte een stenenbult op ons. Deels hadden we de stenen al in handen gehad tijdens het rooien. Maar deels ook niet. Vergeleken met eerdere jaren was het maar een bescheiden bult. We waren er snel doorheen. Onder in de bult woonde een bosmuis, die snel wegschoot maar even verderop bleef zitten. Geen vuistbijlen of ander fraais deze keer.

Het doorzoeken van de stenenbult.

Nog steeds vol moed togen we verder richting vak A. Henk had traditiegetrouw het vak gemarkeerd met vlaggen. Intensief zoeken leverde geen enkel resultaat, ook niet op het stuk tussen het vak en de bosrand. Zonder enige vondst gingen we naar onze lunchlocatie. Nu begonnen wij te piepen.

Over concentratie C naar B. Daar constateerden we dat het ploegen van de boer het zoeken nagenoeg onmogelijk had gemaakt. De losse grond bleef aan je laarzen plakken. Na een uurtje rondlopen hadden we nog niets. Zou het dan toch gebeuren dat we met niets thuis zouden komen? Dat was op deze akker maar één keer eerder gebeurd en dat was lang geleden.

Onze redder in nood was Anne. Hij raapte een fragment van een kern op, gemaakt van fijne vuursteen.

Anne maakt samen met Johan een foto van zijn kernfragment.

Hierna ging het snel: Maarten raapte twee kernen en een groot afslagfragment op. Een afslag gevonden door Marcel maakte de oogst voor vandaag compleet. Uiteindelijk toch een mooi resultaat ondanks de moeilijke omstandigheden. Nu maar hopen op de zegenrijke regen die ons weer zicht geeft op de vuurstenen.

Nieuws, Vondsten

Aardappeloogst

Het liep een beetje anders dan gepland, de aardappeloogst. Pech met een machine hield de boer op, op deze druilerige maandag. Met drie man waren we naar de akker in Peest getogen om een dag voor boerenknecht te spelen: Henk, Johan en Gijsbert. De akker was deels al eerder gerooid, met Henk op de aardappelrooimachine. Het wachten beu, zijn we maar wat gaan rondlopen over de akker. Hierbij hebben we de oostelijke helft van B en C afgezocht. De akker lag er niet goed bij om te zoeken. En het gebrek aan zon maakte het beoordelen van vondsten lastig.

Henk en Johan op de aardappelrooimachine. De stenen komen er in noodgang langs. Je hebt 3 tellen de tijd om te kijken of het iets is. Stenen worden in een koker gegooid en belanden dan in een bak.

Henk had zijn GPS mee. Als we dachten dat we iets hadden, noteerden we de coördinaten in een mail met foto van het voorwerp voor de administratie van Marcel.

Door het beperkte zicht liep het niet storm met de vondsten. Maar toch waren er af en toe stukken waarvan we meenden dat die maar beter ingemeten konden worden. In de tweede helft van de ochtend raapte Johan een schaafachtig voorwerp op, dat naar het zich laat aanzien op een Levallois-afslag is gemaakt. De slagbult van het voorwerp is weggeretoucheerd.

Schaafachtig object dat door Johan werd opgeraapt. Er ontbreekt een stukje dat door vorstsplijting is afgesprongen.

Niet veel later raapte Gijsbert een fraaie kern op met Levallois-achtige kenmerken van preparatie. Beide stukken zijn door Marcel toegewezen aan concentratie B, hoewel de patinering meer op die van C lijkt.

Een fraaie kern gevonden door Gijsbert.

Naast de middenpaleolithen raapten we ook nog een mesolithisch klingetje op en twee afslagen.

In het begin van de middag kwam de boer met zijn machines, en konden we gaan rooien. Dit wat een hele ervaring. De boer stelde onze medewerking op prijs. Zo kon hij wat plusjes scoren bij de Avebe, als er minder stenen tussen zijn piepers zouden zitten. Maar het leverde geen artefacten op. Dit hielden we vol tot de schemering.