Tagarchief: Zeijen

Zwoegen op Zeijen-West

Vrijdag hebben met drie personen gezocht in Zeijen West. De omstandigheden waren bijna ideaal: de akker lag er goed bij, met nog wat restanten aardappelloof. Het had voldoende geregend om de zichtbaarheid van de stenen optimaal te maken. Het was droog en er was geen zon.

Enkele zoekers nemen frisse lucht tot zich om het gebrek aan vondsten te compenseren.
Enkele zoekers nemen frisse lucht tot zich om het gebrek aan vondsten te compenseren.

Deze omstandigheden leidden echter niet tot resultaat. We hebben genoegen moeten nemen met een Jong-Paleolithische of Mesolithische kling.

In de middag hebben we de westelijke helft van de akker nog bezocht. Deze was tot voor kort steeds weiland. Er was zeer weinig steen en geen enkele bewerkte.

Je krijgt het niet voor niets in Zeijen.

Klaver brengt geen geluk

Vrijdag 19 oktober is het zoekseizoen afgetrapt door een selecte groep zoekers in Zeijen-Oost. De dag begon fris, met een waterig zonnetje. Later werd het zo warm, dat de jas uit kon. De conditie van het veld was zeer matig met veel klaver als groenbemester. Hierdoor was de zichtbaarheid slechts 50%.

Inmeten van een incerto-afslag door Henk en Gerrit
Inmeten van een incerto-afslag door Henk en Gerrit

We hadden beter klavertjes vier kunnen gaan zoeken; de hele ochtend zoeken leverde niet meer  op dan een mogelijke afslag.

Pas tegen het einde van de middag keerden onze kansen. We verplaatsten onze speurtocht een akker verderop, waar in het verleden ooit een bladspits was opgeraapt door Henk. Hier waren de zoekcondities optimaal. De groep was inmiddels geslonken tot twee personen, toen Gijsbert een klassieke afslag opraapte.

Een klassieke afslag uit het Midden Paleolithicum.
Een klassieke afslag uit het Midden Paleolithicum, gemaakt van een fijnkorrelige vuursteen.

Meer leek er niet in te zitten voor deze dag. Toch waren we opgetogen dat we ten minste iets zekers hadden opgeraapt, en ook nog op een plek waar nog niet zoveel was gevonden. Zeker een reden om nog eens terug te komen.

We liepen terug naar de auto, toen Henk een grote afslag oppakte. De afslag is gemaakt van een bryozoën vuursteen. De slagbult lijkt weggeretoucheerd te zijn. De dorsale zijde wordt gevormd door een negatief dat bijna even groot is als de hele afslag.

Afslag van bryozoën vuursteen met een weggeretoucheerde slagbult.
Afslag van bryozoën vuursteen met een weggeretoucheerde slagbult.

Hier komen we nog eens terug. Geen klaver brengt geluk.

Opnieuw Zeijen West

Na de succesvolle zoektocht van begin maart, leek het zinvol om nogmaals de akker in Zeijen West te vereren met een bezoek. Andere lichtval en extra regen boden kans op nieuwe vondsten. De ervaring heeft ook geleerd dat er altijd wel wat blijft liggen voor een volgende ronde.

Het was een stralende dag met een wolkeloze hemel. Als snel klom de temperatuur naar een graad of 10, zodat het een aangename dag kon worden: nu nog de vondsten. Helaas was Marcel door ziekte uitgevallen; hierdoor werd de groep gereduceerd tot drie personen.

Al snel raapte Jan een mogelijke afslag op. En niet veel later een zekere afslag uit het gebied dat we inmiddels bestempeld hebben tot concentratie. Hiermee was de oogst van de dag binnen.

Twee afslagen opgeraapt door Jan: de linker geldt als zeker, de rechter als incerto.

Na de lunch hebben Henk en Gijsbert hun geluk nog beproefd op Zeijen Zuid-West. Maar het geluk was op. Op een akker verderop was ooi een kern gevonden; met de hulp van GPS was het eenvoudig om de plek terug te vinden. Het feit dat er zeer weinig vuursteen ligt, doet vermoeden dat de kern ooit uit de nabije sloot is opgedregd.

GPS is ook handig om een plaats terug te vinden.

Tot slot zijn we langs het Oostervoortsche diep wezen kijken. Hier was ooit een fragment van een mogelijk grote kling opgeraapt door Henk. We hoopten natuurlijk op een passend fragment: maar niets daarvan. Met lege handen keerden we terug.