Een ABC-tje

Afgelopen zondag wilden we de zuidkant van de akker bij Assen weer eens aflopen, inclusief het vuistbijlen vak A. Het was alweer lang geleden dat we serieus aan die kant van de akker hadden gezocht. We waren met tien man sterk, allen ervaren zoekers. Het beloofde een mooi dag te worden. De grond was erg goed afgeregend en de zichtbaarheid wel haast optimaal, op wat plukken omgewerkt gras na. De weergoden hadden in de ochtend nog een flinke bui voor ons bedacht, maar daar lieten we ons niet door weerhouden.

De weergoden sloegen ons met striemende regen in de ochtend
In de ochtend sloegen de weergoden ons met striemende regen. We lieten ons hierdoor niet tegenhouden.

In het verleden hadden we langs de zuidzijde een redelijke hoeveelheid artefacten opgeraapt. Maar al een aantal jaar leverde die kant van de akker niets meer op. Zo ook nu niet. Toch voelde het goed om er weer eens te kijken. Pas tegen het middaguur, toen een aantal aangaven andere verplichtingen te hebben, leek het tij te keren met de vondst van een enorme afslag door Bernard nabij het vuistbijlvak, waarvan na bestudering echter niet zeker is of het geen geofact is.

Berhard met een afslag-achtige vuursteen.
Bernhard met een afslag-achtige vuursteen.

De groep was wat uitgedund toen we aan vak A begonnen. Al direct raapte marcel een bewerkte steen op, dat mogelijk een fragment van een vuistbijl is. In het verlengde van het vak raapte Gijsbert eerst een klein fragment op en later een klassieke, nogal forse afslag op.

Gijsbert toont zijn klassieke, forse afslag.
Gijsbert toont zijn klassieke, forse afslag.

Niet iedereen die A zegt, zegt ook B. De groep dunde zich steeds verder uit. De rest verpoosde zich op het bankje ter herinnering aan Dick Brinkhuizen. Hierna wilden we langs de westkant van de akker richting concentratie B lopen. De akker was hier dermate drassig dat we het hoger op moesten zoeken. Maar het werd wel duidelijk dat hier maar weinig steen lag.

Uitrusten op (en voor) het bankje ter herinnering aan Dick Brinkhuizen.
Uitrusten op (en voor) het bankje ter herinnering aan Dick Brinkhuizen.

Concentratie B was door de overvloedige regen een week eerder niet compleet afgezocht. Daarom wilden we er ook nu weer heen. En niet voor niets. Marcel raapte twee kernen op en Henk een mooi afslagje.

En wie B zegt, zegt ook C: hier raapte Henk een fragment van een kern of vuistbijl op met een afslag uit de Midden- of Jonge Steentijd: hergebruik van materialen is geen recent idee.

Concentratie C wordt steeds interessanter.

 

C Groeit

10 maart zijn weer op pad gegaan met een gezelschap van beperkte omvang naar onze bekende vindplaats nabij Assen. Het had hard geregend die week. De aarde was dus mooi plat geregend wat de zichtbaarheid ten goede kwam. Ook was hierdoor de mestgeur verdreven. Er viel een klein spatje regen, maar er was geen wind (anders dan in het zuiden van het land waar het stormde); eigenlijk heel geschikt loop-weer.

Op weg naar concentratie B trekken we altijd over de noord helling van een verhoging in het landschap. Op deze helling werd de afgelopen 10 jaar elke jaar een artefact opgeraapt en met een beetje fantasie kon je wel spreken van een soort concentratie. Het overheersende gevoel was toch dat het mogelijk een secondaire depositie was, door activiteiten in verband met het  agrarisch gebruik van het perceel, bijvoorbeeld door tijdelijke opslag van aardappels.

Na niet veel meters meende Marcel een kern opgeraapt te hebben. Maar bij thuiskomst bleek dit toch niet zeker. Wat lager op de helling raapte hij een eerste afslag op. Dat was een mooi begin.

Zoeken op concentratie C en het inmeten van de eerste afslag.
Zoeken op concentratie C en het inmeten van de eerste vondst.

Op naar concentratie B. Hier duurde het even voor de eerste vondst zich melde: een mooi doorschijnend wit afslagje door Gerrit. Even later werd dit gevold door een bijzonder platte afslag door Maarten (Gerrit: ‘als dat geen incerto is, dan weet ik het ook niet meer’).

Deze zeer platte afslag werd gevonden door Maarten.
Deze zeer platte afslag werd gevonden door Maarten.

Hadden we de vorige keer veel kernen opgeraapt, deze dag zou zich beperken tot afslagen.

Na de lunch vervolgden wij onze zoektocht. De regen begon allengs te verergeren. Memorabel is dat Jasmina haar eerste afslag opraapte: een hele mooie.

Jasmina's eerste afslag
Jasmina’s eerste afslag.

De regen begon echt hinderlijk te worden en we besloten te stoppen. Andere delen van de akker zouden moeten wachten.

En op de terugweg kwamen we weer langs concentratie C. En jawel: weer een afslag, en nog een, een forse! Marcel: ‘Dit begint nu toch echt wel op een afzonderlijke concentratie te lijken!’. Ondanks de regen trokken we nog een paar baantjes en keerden toen terug naar onze auto’s. Met een opbrengst van acht afslagen konden we tevreden zijn.

Concentratie C verdient extra aandacht in de toekomst.

Hond vindt Neanderthaler-voorwerp

Tara, de hond van Henk Paas, houdt goed in de gaten wat haar baasje doet. Bij een inspectie voorafgaand aan een zoektocht, gebeurde er iets heel opmerkelijks: ze kwam aanzetten met een steentje, en dat bleek een klingvormige afslag van Neanderthalers!

Lees het hele verhaal op DvhN.nl

Henk met Tara
Henk met Tara